Blog

Nooit opgeven? Bullsh*t!

16-01-2018

Je hebt ze vast al eens gezien, de ‘inspirerende’ quotes op Facebook of Instagram die je adviseren nooit op te geven. Een beetje flauw en simplistisch, als je het ons vraagt. Soms is stoppen gewoon het beste dat je kan doen, en dat horen we een stuk minder vaak.

Opgeven is verdergaan

Larry Page, Sergey Brin, Tiger Woods, Reese Witherspoon en John McEnroe, driemaal raden wat deze succesvolle mensen gemeen hebben: ze zijn allemaal drop-outs. En zo zijn er nog veel meer voorbeelden te vinden van klinkende namen van wie het verleden bezaaid is met dingen waar ze ooit aan begonnen zijn en dan opgegeven hebben.

Je moet doorbijten als het moeilijk wordt, uiteraard. Maar soms moet je ook gewoon de moed hebben om op te geven en openstaan voor het feit dat opgeven soms de enige weg vooruit is.

Hardnekkige psychologische vooroordelen maken het moeilijk om op te geven

Er bestaan een aantal cognitieve processen die het ons moeilijk maken bestaande situaties de rug toe te keren en aan iets nieuws te beginnen. Zelfs als we ons ellendig voelen in een klotebaan, een uitgeblust huwelijk of verkeerde vriendschappen. Wanneer je veel tijd, geld of energie geïnvesteerd hebt in iets, is het heel moeilijk dat achter te laten. Met de gedachte "Als ik er nu mee stop, dan is het allemaal voor niets geweest."

Ook zijn mensen eerder geneigd voor opties te kiezen waarvan ze de uitkomst kennen. “Ik weet dat mijn huidige situatie lastig is, maar ik weet tenminste wat ik heb. Als ik opgeef, weet ik niet wat ik in de plaats krijg.” Als we iets hebben, verliezen we het niet graag. En wat we nog niet hebben, heeft niet dezelfde waarde.

De samenleving beschouwt opgeven als falen

En toch blijft onze maatschappij ‘opgevers’ stigmatiseren. Opgeven wordt gezien als zwak, als een gebrek aan passie of als een persoonlijke nederlaag. Ach, “Geef nooit op” is makkelijk gezegd en wordt daarom nogal gratuit herhaald.

Zinvoller advies is: Weet waarom je doet wat je doet en evalueer op tijd en stond of het nog zin heeft. Het is absoluut geen schande om de handdoek in de ring te gooien van een gevecht dat je toch niet kan winnen. Of om een doelstelling te schrappen die niet meer werkt voor jou. Integendeel! Het blijkt van een sterke, volwassen geest om te herevalueren wat je doet en te beslissen om verder te gaan of toch een andere weg in te slaan.

En die andere weg vormgeven, dat kan gerust bij ons.